Sevgili Sinem'im,
B
azen kelimelerin ne kadar yetersiz kalabildiğini düşünüyorum. Seni anlatmak için bütün denizler mürekkep, bütün gökyüzü kâğıt olsa yine de bitmez hislerim. Ama yine de denemek istiyorum.
Seni ilk gördüğüm o anı hâlâ rüyalarımda yaşıyorum. O an, zamanın durduğunu hissetmiştim. Sadece bir bakışın bile içimi ısıtan bir güneşe dönüştü. Ve sen fark etmeden, kalbim sessizce "İşte o" dedi.
Kahveni nasıl içtiğin, Helvacı Ali diye beni darladığın,Beni bugün 10 üzerinden kaç seviyorsun diye soruşun,yalan söylediğinde o salak gülüşün... Bunlar hayatıma anlam katan en güzel detaylar. Sanki hayatın sırrı bu küçük anlarda gizli.
Sadece senin yanındayken tam olduğumu hissediyorum. Eksik parçamı bulmuş gibi. Huzur senin yanında, ev senin olduğun her yer. Bazen rüya gibi geliyor, uyanmak istemiyorum.
Bazen korkuyorum, "Acaba bu kadar mutluluk hak edilir mi?" diye. Sonra sen bana bakıyorsun ve anlıyorum: Sen hayatımın en güzel hedesisin. İyi ki varsın. İyi ki benimlesin.
Sana olan sevgim her gün biraz daha büyüyor. Dün "daha fazla seviyorum" dediğimi sanıyordum, ama bugün daha da derinleşti. Yarın ise bambaşka bir boyuta taşınacağını biliyorum.